Εξομολόγηση - Μετάνοια

    Δεν σε κατηγορώ ότι έκανες αμαρτίες πολλές και σοβαρές, όχι, άνθρωπος είσαι.
Σε κατηγορώ, γιατί δεν εξομολογείσαι. Αυτό σε κατηγορώ.
Έπεσες; Στον πνευματικό.
Έπεσες πάλι; Στον πνευματικό, όλα στον πνευματικό.

Και η οσία Μαρία, πρώτα εξομολογήθηκε.
    Στη γειτονιά μας ήτανε κάποιος Κύπριος και είχε έναν υποτακτικό, ο οποίος τους γονείς του δεν είχε αναπαύσει, να πούμε.
Όταν καλογέρευσε, και τον Γέροντα του δεν τον ανάπαυσε.
Κι εκεί που καθόμαστε στη Μικρή Αγία Άννα, τον έστειλε ο Γέροντας του στον Γέροντα, τον γερο-Ιωσήφ, να πει τον λογισμό του και ό,τι μπορεί να τον βοηθήσει.
Όταν ήρθε εκεί, είμαστε γύρω έτσι με τον Γέροντα, λέει:
«Άντε εσύ, πήγαινε εσύ, πηγαίνετε στα δωμάτιά σας· έλα εδώ, πάτερ Ιωάννη».
Ανεβαίνει, πήγαινε στο δωμάτιό του.
- Γέροντα, λέει, η ψυχή μου κλαίει, κλαίει, κλαίει σαν μικρό παιδί.
- Γιατί, παιδί μου, η ψυχή σου κλαίει;
- Διότι, λέει, δεν ανάπαυσα τον Γέροντα μου.
- Ε, που καταλαβαίνεις ότι δεν ανάπαυσες τον Γέροντα;
- Να, λέει, έτσι στην υπακοή.
- Άκουσε, παιδί μου: Εκεί που γκρέμισες, εκεί να διορθώσεις.
    Χαλάρωσες το «να ῾ναι ευλογημένο», την ταπείνωση και την αυταπάρνηση στον Γέροντα.
Μη ζητάς τώρα με την ευχή ή με την Θεία Μετάληψη, πάτερ μου, να διορθώσεις το λάθος σου.
Εκεί έσφαλες, εκεί να βάλεις μετάνοια, εκεί να διορθώσεις.
    Ο αββάς Παμβώ, όταν ήταν κοσμικός, πήγε και κλέψανε σύκα από άλλο γειτονικό αμπέλι.
Και όταν τους πήρε μυρωδιά ο δραγάτης, το ῾βαλαν στα ποδάρια να φύγουν. Άλλα από το μαντήλι που είχε τα σύκα, του έπεσε ένα σύκο κάτω και να μην το χάσει, πήγε και το έφαγε.
Και λέει ο ίδιος: «Όποτε θυμάμαι αυτό το σύκο, κάθομαι και κλαίω».
Κάθομαι και κλαίω… Αυτό το σύκο…
Έτσι κι εγώ, να πούμε.

    Όταν θυμάμαι αυτήν την παρακοή που έκανα στον Γέροντα, ως άλλος απόστολος Πέτρος, κάθομαι και κλαίω. Γιατί να κάνω αυτήν την παρακοή, να μην την κάνω υπακοή να κερδίσω;
Ένα πράγμα, άμα σε κεντάει η συνείδησή σου, πήγαινε και βάλε μετάνοια:
«Αδερφέ μου, ευλόγησον, σε παρακαλώ να με συγχωρέσεις, έσφαλα».
Αυτό διορθώνει το λάθος σου. Μην παραβλέπεις τη συνείδησή σου.
    Άνθρωποι είμαστε, ένας στον άλλον φταίει. Ή σου είπε έναν λόγο, είτε δεν έκανε εκείνο το όποιο είπες, και όποτε κατόπιν η συνείδηση έρχεται ελέγχουσα.
Μην την παραβλέπεις, πήγαινε ταπεινώσου και πες το « ευλόγησον» εις τον αδελφό ή εις τον Γέροντα.

Γέρων Εφραίμ ο Κατουνακιώτης 

ΠΗΓΗ:
http://www.myriobiblos.gr